روزگاری


روزگاري..
چه دلنشين بود .مستانه شيدايي کبوترها به پشت بامها.
چه زيبا بود.راه رفتن روي سطح آب با خيال
چه رويا بود.پرواز بر بال فرشتگان آبي
و چه محبوب بود .آن ستاره خسته از حسادت ابرها
و براي من اکنون
چه سخت است پرستووار ماندن در قفس هنگام بهار

  
نویسنده : مهدی و نازنین ; ساعت ۱۱:٤۸ ‎ب.ظ روز شنبه ٢٦ دی ،۱۳۸۳